Testy psychologiczne

Analiza statystyczna z psychologii


OSOBOWOŚĆ


KWESTIONARIUSZ IPIP-BFM

Kwestionariusz do pomiaru osobowości IPIP-BFM (16/20/50), autorstwa Goldberga (1990, 1992), polska adaptacja Struś, Cieciuch i Rowiński (2014). Kwestionariusz ilustruje osobowość w ujęciu leksykalnym. IPIP zawiera 16/20/50 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – całkowicie nietrafnie mnie opisuje; 5 – całkowicie trafnie mnie opisuje). Wyniki IPIP formułowane są na 5 skalach: 1) Ekstrawersja; 2) Ugodowość; 3) Sumienność; 4) Stabilność emocjonalna; 5) Intelekt.

Literatura

Donnellan. M. B., Oswald, F. L., Baird. B. M. i Lucas, R. E. (2006). The Mini-IPIP scales: Tiny-yet-effective measures of the Big Five Factors of personality. Psychological Assessment, 18(2), 192-203.

Goldberg, L. R. (1990). An alternative „description of personality”: The Big Five factor structure. Journal of Personality and Social Psychology, 59(6), 1216-1229.

Goldberg, L. R. (1992). The development of markers of Big Five factor structure. Psychological Assessment, 4(1), 26-42.

John, O. P., Srivastava. S. (1999). The Big Five trait taxonomy: History, measurement, and theoretical perspectives. W: L. A. Pervin i O. P. John (red.), Handbook of personality: Theory and research (s. 102-138). New York: Guilford Press.

Strus, W., Cieciuch, J., Rowiński, T. (2014). Polska adaptacja kwestionariusza IP1P-BFM-50 do pomiaru pięciu cech osobowości w ujęciu leksykalnym. Roczniki Psychologiczne, 17, 2, 327-346.


KWESTIONARIUSZ NEO-FFI

Kwestionariusz osobowości NEO-FFI, autorstwa Costa, McCrae (1992), polska adaptacja: Zawadzki i in. (2007). Osobowość jest ujmowana w kategorii cech. Kwestionariusz zawiera 60 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie nie zgadzam się; 5 – zdecydowanie zgadzam się. Wyniki NEO-FFI ujmowane są na 5 skalach: 1) Ekstrawersja; 2) Neurotyczność; 3) Sumienność; 4) Ugodowość; 5) Otwartość na doświadczenie.

Kwestionariusz NEO-PI-R zawiera 240 itemów. Oprócz 5 wymiarów osobowości, każdy z nich zawiera 6 podskal, np. na neurotyczność składa się: 1) lęk; 2) Aktywna wrogość; 3) Depresyjność; 4) Nadmierny krytycyzm; 5) Impulsywność; 6) Nadwrażliwość.

Literatura

Siuta, J. (2006). Inwentarz Osobowości NEO-PI-R Paula T. Costy Jr i Roberta R. McCrea. Adaptacja Polska. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.

Zawadzki, B., Strealu, J., Szczepaniak, P., Śliwińska, M. (2007). Inwentarz osobowości NEO-FFI. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


INWENTARZ TIPI

Inwentarz TIPI, autorstwa Gosling i in. (2003) został zaadaptowany przez Sorokowską i in. (2014). Osobowość jest ujmowana w kategorii cech. Kwestionariusz zawiera 10 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 7-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie nie zgadzam się; 7 – zdecydowanie zgadzam się). Wyniki NEO-FFI ujmowane są na 5 skalach: 1) Ekstrawersja; 2) Neurotyczność; 3) Sumienność; 4) Ugodowość; 5) Otwartość na doświadczenie.

Literatura

Gosling, S.D., Rentfrow, P.J., Swann, W.B. Jr. (2003). A very brief measure of the Big-Five personality domains. Journal of Research in Personality, 37, 504-528.

Sorokowska, A., Słowiński, A., Zbieg, A., Sorokowski, P. (2014). Polska adaptacja testu Ten Item Personality Inventory (TIPI) – TIPI-PL – wersja standardowa i internetowa. Wrocław: Uniwersytet Wrocławski.


TEST PRZYMIOTNIKOWY ACL

Test Przymiotnikowy ACL (Adjective Check List) autorstwa H.G. Gougha i A.B. Heilbruna (1952), polska adaptacja: PTP (2012). Test ACL służy do diagnozy osobowości. Lista ACL zawiera pięć skal: 1) Skala Modus Operandi (Całkowita liczba wybranych przymiotników, Liczba wybranych przymiotników pozytywnych, Liczba wybranych przymiotników negatywnych, Typowość); 2) Skala potrzeb (Potrzeba osiągnięć, Potrzeba dominacji, Potrzeba wytrwałości, Potrzeba porządku, Potrzeba rozumienia siebie i innych, Potrzeba opiekowania się, Potrzeba afiliacji, Potrzeba kontaktów heteroseksualnych, Potrzeba ekshibicjonizmu psychicznego, Potrzeba autonomii, Potrzeba agresji, Potrzeba zmian, Potrzeba doznawania opieki i wsparcia, Potrzeba poniżania się, Potrzeba podporządkowania); 3) Skala tematyczna (Gotowość do terapii, Samokontrola, Zaufanie do siebie, Przystosowanie osobiste, Ja idealne , Osobowość twórcza, Przywództwo, Męskość/Kobiecość); 4) Skala analizy transakcyjnej (Rodzic krytyczny, Rodzic opiekuńczy, Dorosły, Dziecko spontaniczne, Dziecko uległe); 5) Skala oryginalności-inteligencji. Czynniki osobowości wg ACL to: 1) Siła; 2) Pewność siebie; 3) Uspołecznienie; 4) Panowanie nad sobą; 5) Życzliwość; 6) Indywidualność.

Literatura

Martowska, K. (2012). Lista przymiotnikowa ACL. Polska normalizacja. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


KWESTIONARIUSZ ZKA-PQ

Kwestionariusz osobowości ZKA-PQ, autorstwa Zuckerman, Kuhlman, Joireman, Teta i Kraft (1993). Jest to alternatywny model 5-czynnikowy osobowości. Kwestionariusz zawiera 80/200 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie nie zgadzam się; 4 – zdecydowanie zgadzam się). Wyniki ujmowane są w pięciu skalach: 1) Agresywność; 2) Aktywność; 3) Ekstrawersja; 4) Neurotyczność; 5) Poszukiwanie doznań. Wersja standardowa ZKA-PQ zawiera 200 itemów, wersja ZKA-PQ/SF – 80 itemów (Aluja, Lucas, Blanch, Garcia, Garcia, 2018). Polska wersja jest w formie skróconym (SF), gdzie dokonano wyłącznie tłumaczenia (Aluja, Ścigała, 2017), brak jest informacji o właściwościach psychometrycznych polskiej wersji ZKA-PQ.

Literatura

Aluja, A., Lucas, I., Blanch, A., Garcia, O., Garcia, L.F. (2018). The Zuckerman-Kuhlman-Aluja Personality Questionnaire shortened form (ZKA-PQ/SF). Personality and Individual Differences, 134, 174-181.

Zuckerman, M., Kuhlman, D.M., Joireman, J., Teta, P., Kraft, M. (1993). A comparison of three structural models for personality: The big three, the big five, and the alternative five. Journal of Personality and Social Psychology, 65(4), 757-768


KWESTIONARIUSZ EPQ-R

Kwestionariusz osobowości EPQ-R (wersja zrewidowana) Eysenck i in. (1985), polska adaptacja: PTP (2011).  Jest to model 3-czynnikowy osobowości. Podstawowa wersja EPQ-R zwiera 106 itemów, wersja skrócone – 48 itemów, gdzie badany udziela odpowiedzi w formacie alternatywnym „Tak/Nie”. Wyniki ujmowane są w trzech skalach: 1) Ekstrawersja; 2) Neurotyczność; 3) Psychotyzm

Literatura

Eysenck, S.B.G., Eysenck, H.J., Barrett, P. (1985). A revised version of the Psychoticism Scale. Personality and Individual Differences, 6, 1, 21-29.

Jaworowska, A. (2011). Kwestionariusze osobowości Eysencka EPQ-R. EPQ-R w wersji skróconej. Polskie normalizacje. Warszawa: Wydawnictwo PTP.

Zawadzki, B. (1995). Uniwersalność PEN – trzech superczynników osobowości: charakterystyka psychometryczna polskiej adaptacji „Zrewidowanego Inwentarza Osobowości H. J. Eysencka (EPQ-R)”. Studia Psychologiczne, 33, 147-187.


 KWESTIONARIUSZ HEXACO

Kwestionariusz osobowości HEXACO, autorstwa Ashton i Lee (2001), polska adaptacja: Szarota (2007). Jest to alternatywny model 6-czynnikowy osobowości. Kwestionariusz występuje w wersji 60 i 100 itemowej, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie nie zgadzam się; 5 – zdecydowanie zgadzam się). Wyniki ujmowane są w sześciu skalach: 1) Uczciwość-pokora; 2) Emocjonalność; 3) Ekstrawersja; 4) Ugodowość; 5) Sumienność; 6) Otwartość na doświadczenie.

 

Literatura

Ashton, M.C., Lee, K. (2001). A theoretical basis for the major dimensions of personality. European Journal of Personality, 15, 327-353.

Ashton, M.C., Lee, K., Son, C. (2000). Honesty as the sixth factor of personality: correlation with machiavellianism, primary psychopathy, and social adroitness. European Journal of Personality, 14, 359-368.

Szarota, P., Ashton, M., Lee, K. (2007). Taxonomy and structure of the Polish personality lexicon. European Journal of Personality, 21, 823-852.

 


TEMPERAMENT


Skala Wrażliwości na Kary i Nagrody (SPSRQ)

Skala Wrażliwości na Kary i Nagrody (SPSRQ), autorstwa Coopera i Gomeza (2008), polska adaptacja: Wytkowska, Białaszek i Ostaszewski (2014). ). Skala zawiera 24 twierdzenia, gdzie badany udziela odpowiedzi w formacie alternatywnym „Tak/Nie”. Skala mierzy dwa wymiary: 1) Wrażliwość na kary; 2) Wrażliwość na nagrody.

Literatura

Cooper, A., Gomez, R. (2008). The Development of a Short Form of the Sensitivity to Punishment and Sensitivity to Reward Questionnaire. Journal of Individual Differences, 29, 90-104.

Gray, J.A. (1981). A critique of Eysenck’s theory of personality. W: H. J. Eysenck (red.), A Model for Personality (s. 246-276). Berlin: Springer.

Gray, J.A. McNaughton, N. (2003). The neuropsychology of anxiety: An enquiry into the functions of the septo-hippocampal system. Oxford: Oxford University Press.

Corr, P.J. (2016). Reinforcement Sensitivity Theory of Personality Questionnaires: Structural survey with recommendations. Personality & Individual Differences, 89, 60-64.

Jackson, C.J. (2009). Jackson-5 scales of revised Reinforcement Sensitivity Theory (r-RST) and their application to dysfunctional real world outcomes. Journal of Research in Personality, 43, 556-569.

Smillie, L.D., Pickering, A.D., Jackson, C.J. (2006). The New Reinforcement Sensitivity Theory: Implications for Personality Measurement. Personality and Social Psychology Review, 10(4), 320-335.

Wytkowska, A., Białaszek, W., Ostaszewski, P.  (2014). Psychometryczne właściwości polskiej wersji krótkiej skali wrażliwości na kary i nagrody (SPSRQ-SF). Studia Psychologiczne, 52, 2, 28-39.


Kwestionariusz temperamentu EAS

Kwestionariusz temperamentu EAS, opracowany przez Buss i Plomin (1984/2014), polska adaptacja: Oniszczenko (1997). Kwestionariusz zawiera 20 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie nie, 5 – zdecydowanie tak). Kwestionariusz EAS występuje w 3 wersjach. Wersja EAS-C jest to wersja dla dzieci ocenianych przez nauczycieli i przez rodziców. W tej wersji wyniki ujmowane są w czterech skalach: 1) Emocjonalność; 2) Aktywność; 3) Towarzyskość; 4) Nieśmiałość. Wersja EAS-D jest to wersja dla dorosłych. W tej wersji wyniki ujmowane są w pięciu skalach: 1) Niezadowolenie; 2) Aktywność; 3) Towarzyskość; 4) Złość; 5) Strach.

Literatura

Buss, A. H., Plomin, R. (2014). Temperament: Early Developing Personality Traits. Hillsdale, NJ: Erlbaum.

Oniszczenko, W. (1997). Kwestionariusz Temperamentu EAS Arnolda H. Bussa i Roberta Plomina. Wersje dla dorosłych i dzieci. Adaptacja polska. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


Kwestionariusz temperamentu PTS

Kwestionariusz temperamentu PTS (The Pavlovian Temperament Survey) opracowany przez Strealu i Angleitner (1994). Kwestionariusz zawiera 57 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie się zgadzam, 4 – zdecydowanie się nie zgadzam). Wyniki ujmowane są w trzech skalach: 1) Siła procesu hamowania; 2) Ruchliwość procesów nerwowych; 3) Siła procesów pobudzenia.

Literatura

Strealu, J., Angleitner, A. (1994). Cross-cultural studies on temperament: Theoretical considerationad and empirical studies based on the pavlovian Temperament Survey. Personality and Individual Differences, 16, 331-342.

Strelau, J., Zawadzki, B. (1998). Kwestionariusz Temperamentu PTS. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


Kwestionariusz temperamentu FCZ-KT(R)

Formalna Charakterystyka Zachowania – Kwestionariusz Temperamentu w wersji zrewidowanej FCZ-KT(R). Kwestionariusz zawiera 100 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie nie zgadzam się; 4 – zdecydowanie zgadzam się). Wyniki ujmowane są na 7 skalach: 1) Aktywność; 2) Żwawość; 3) Perseweratywność; 4) Wytrzymałość; 5) Reaktywność emocjonalna; 6) Wrażliwość sensoryczna; 7) Rytmiczność.

Literatura

Cyniak-Cieciura, M., Zawadzki, B., Strelau, J. (2016). Formalna Charakterystyka Zachowania – Kwestionariusz Temperamentu: Wersja Zrewidowana. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


EMOCJONALNOŚĆ


Dwuwymiarowy Inwentarz Inteligencji Emocjonalnej DINEMO

Dwuwymiarowy Inwentarz Inteligencji Emocjonalnej DINEMO opracowany przez A. Matczak, A. Jaworską, A. Ciechanowicz, J. Stańczak, E. Zalewską (2006). Inwentarz składa się z 33 pozycji. Każda z nich zawiera jedno-dwuzdaniowy opis jakiś sytuacji stanowiącej źródło emocji. Dwuwymiarowy Inwentarz zawiera dwie skale czynnikowe: 1 – skala interpersonalna (Inni) – wiąże się z rozpoznawaniem, rozumieniem i respektowaniem emocji innych ludzi; 2 czynnik – skala (Ja) – z uświadamianiem sobie, rozumieniem i respektowaniem, a także wyrażaniem własnych emocji.

Literatura

Matczak, A., Jaworska, A. (2006). Dwuwymiarowy Inwentarz Inteligencji Emocjonalnej DINEMO. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.

Salovey, P., Mayer, J. D. (1990). Emotional intelligence. Imagination, Cognition, and Personality, 9, 185-211.


Kwestionariusz inteligencji emocjonalnej (INTE)

Kwestionariusz inteligencji emocjonalnej (INTE), autorstwa: Schutte i współpracowników (1998), polska adaptacja: Ciechanowicz, Jaworska, Matczak (2000). INTE zawiera 33 twierdzenia, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1- zdecydowanie nie zgadzam się; 5 – zdecydowanie zgadzam się). Oprócz wyniku globalnego wyodrębniono 2 czynniki: 1 – zdolność do wykorzystywania emocji do wspomagania myślenia i działania; 2 – zdolność do rozpoznawania emocji.

Literatura

Jaworska, A., Matczak, A. (2008). Kwestionariusz Inteligencji Emocjonalnej INTE. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.

Salovey, P., Mayer, J. D. (1990). Emotional intelligence. Imagination, Cognition, and Personality, 9, 185-211.

Schutte, N.S., Malouff, J.M., Hall, L.E., Haggerty, D. J., Cooper, J.T., Golden, C.J., Dornheim, L. (1998). Development and validation of a measure of emotional intelligence. Personality and Individual Difference, 25, 167-177.


Popularny Kwestionariusz Inteligencji Emocjonalnej PKIE

Popularny Kwestionariusz Inteligencji Emocjonalnej PKIE został opracowany przez A. Matczak, A. Jaworowska i E. Zalewską (2005). Kwestionariusz zawiera 94 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta ( 1 – Zdecydowanie nie zgadzam się; 5 – Zdecydowanie zgadzam się). Wyniki ujmowane są w pięciu skalach tym wynik ogólny: 1) Akceptowanie, wyrażanie i wykorzystanie własnych emocji w działaniu (AKC); 2) Empatia, czyli rozumienie i rozpoznawanie emocji innych ludzi (EMP); 3) Kontrola, także poznawcza nad własnymi emocjami (KON); 4) Rozumienie i uświadamianie sobie własnych emocji (ROZ).

Literatura

Jaworska, A., Matczak, A. (2005). Popularny Kwestionariusz Inteligencji Emocjonalnej PKIE. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


Kwestionariusz Ilorazu Empatii EQ-40

Kwestionariusz Ilorazu Empatii EQ-40, autorstwa Simona Barona-Cohena i Sally Wheelwright (2004), w polskim tłumaczeniu wykonanym przez Agnieszkę Wainaina-Woźną. Kwestionariusz składa się z 40 pytań diagnostycznych, gdzie badany udziela odpowiedzi za 4-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie się nie zgadzam;  4 – zdecydowanie się zgadzam).

Literatura

Baron-Cohen, S., Wheelwright, S. (2004). The Empathy Quotient (EQ): An investigation of Adults with Asperger Syndrome or High Functioning Autism, and Normal Sex Differences. Journal Autism and Developmental Disorders, 34, 163-175.

Lawrence, E.J., Shaw, P., Baker, D.,  Baron-Cohen, S.,  David, A.S. (2004). Measuring empathy: reliability and validity of the Empathy Quotient. Psychological Medicine, 34, 911-924.


Skala Trudności w Regulacji Emocji DERS

Skala Trudności w Regulacji Emocji (Difficulties in Emotion Regulation Scale ‒ DERS), autorstwa Gratz i Roemer (2004), polskie tłumaczenie Czub (2012). Wyniki ujmowane są na 6 skalach: 1) Nieakceptacja reakcji emocjonalnych; 2) Trudności w zaangażowaniu się w zachowania ukierunkowane na cele; 3) Trudności z kontrolą impulsów; 4) Brak świadomości emocji; 5) Ograniczony dostęp do strategii regulacji emocji; 6) Brak jasności emocji. Kwestionariusz zawiera 36 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – prawie nigdy, 5 – prawie zawsze)

Literatura

Czub T. (2012). Opis Kwestionariusza trudności w regulacji emocji – DERS/PL. Poznań: Instytut Psychologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza (maszynopis niepublikowany).

Gratz, K.L, Roemer, L. (2004). Multidimensional assessment of emotion regulation and desregulation: development, factor structure, and initial validation of the Difficulties in Emotion Regulation Scale. Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment 26 (1), 41-54.


Kwestionariusz Regulacji Emocji – KRE

Kwestionariusz Regulacji Emocji – KRE (Emotion Regulation Questionnaire), autorstwa Grossa i Johna (2003), w polskiej adaptacji Kobylińskiej (2015). Kwestionariusz składa się z dziesięciu pozycji, tworzących dwie skale: 1) Tłumienia ekspresji; 2) Przeformułowania poznawczego. Osoba badana ustosunkowuje się do każdej z pozycji, udzielając odpowiedzi na 7-stopniowej skali, gdzie „1” oznacza zupełnie się nie zgadzam a „7” całkowicie się zgadzam.

Literatura

Gross, J.J., John, O.P. (2003). Individual differences in two emotion regulation processes: Implications for affect, relationships, and well-being. Journal of Personality and Social Psychology 85(2), 348-362.

Kobylińska. D. (2015). Kwestionariusz Regulacji Emocji (tłumaczenie za zgodą autorów J. J. Gross i O.P. John. Pobrane z: http://spl.stanford.edu/pdfs/erqlO-polish.pdf.

Śmieja, M., Morozowicz. M., Kobylińska, D. (2011). Emotional intelligence and emotion regulation strategies. Studia Psychologiczne, 49(5), 55-64.


Kwestionariusz Poznawczej Regulacji Emocji – PRE

Kwestionariusz Poznawczej Regulacji Emocji – PRE (Cognitive Emotion Regulation Questionnaire) autorstwa Garnefskiej i współpracowników (2002) (w polskiej adaptacji Marszał-Wiśniewskiej i Fajkowskiej, 2010). Narzędzie składa się z 36 stwierdzeń, z których każde związane jest z jedną z dziewięciu skal: 1) Obwinianie siebie, 2) Akceptacja, 3) Ruminacja, 4) Przeniesienie uwagi na coś pozytywnego, 5) Koncentracja na planowaniu, 6) Pozytywne przewartościowanie wydarzenia, 7) Stwarzanie perspektyw, 8) Katastrofizowanie oraz 9) Obwinianie innych. Odpowiedzi udzielane są na 5-stopniowej skali od (prawie) nigdy – odpowiedź „1” – do (prawie) zawsze – odpowiedź „5”.

Literatura

Gamefski, N., Kiaaij, V., Spinhoven, Ph. (2002). Manual for the use of the Cognitive Emotion Regulation Questionnaiie. Leiderdoip. The Netherlands: DATEC.

Marszał-Wiśniewska, M., Fajkowska, M. (2010). Właściwości psychometryczne Kwestionariusza Poznawczej Regulacji Emocji (Cognitive Emotion Regulation Questionnaire – CERQ) – wyniki badań na polskiej próbie. Studia Psychologiczne, 48(1), 19-39.


Skala Uczuć Pozytywnych i Negatywnych (SUPIN)

Skala Uczuć Pozytywnych i Negatywnych (SUPIN), autorstwa: Watson, Clark (1988), polska adaptacja: Jeleńska (1992, za: Brzozowski, 2010), Kataryniak (1992, za: Brzozowski, 2010). SUPIN ma 4 różne wersje. Dwie z nich (jedna krótsza – obejmująca 20 pozycji, i jedna dłuższa – zawierająca 30 pozycji) przeznaczone są do mierzenia aktualnych stanów emocjonalnych (S20 i S30). Dwie pozostałe, analogicznie różniące się długością, dotyczą relatywnie stałych cech afektywnych (C20 i C30). Każda wersja ma postać listy przymiotników. Badany ocenia w skali od 1 do 5 stopień, w jakim przymiotniki te określają jego stan aktualny (wersja S) lub to, jak się czuje zazwyczaj (wersje C).

Literatura

Brzozowski, P. (2010). Skala uczuć pozytywnych i negatywnych SUPIN. Polska adaptacja skali PANAS Davida Watsona i Lee Anny Clark. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.

Watson, D., Clark, L.A., Tellegen, A. (1988). Development and validation of brief measures of positive and negative affect: The PANAS scales. Journal of Personality and Social Psychology, 54, 1063-1070.


Skale Regulacji Nastroju SRN

Skale Regulacji Nastroju zostały opracowane przez Wojciszke (2003). Kwestionariusz zawiera 30 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – nigdy, 5 – zawsze). Wyniki ujmowane są w dwóch skalach: 1) Skala Obniżania Nastroju; 2) Skala Podwyższania Nastroju

Literatura

Wojciszke, B. (2003). Skale Regulacji Nastroju. W: M. Marszał-Wiśniewska, T. Klonowicz, M. Fajkowska-Stanik (red.), Psychologia różnic indywidualnych. Wybrane zagadnienia (s. 163- 179). Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne GWP.


Skale do Pomiaru Nastroju i Sześciu Emocji

Skale służące do pomiaru nastroju oraz sześciu emocji autorstwa Wojciszke (2004). Bateria testów zawiera pomiar nastroju i emocje. Pierwsza skala mierzy nastrój ogólny. Skala zawiera 10 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – nie zgadzam się; 5 – zgadzam się). Druga skala mierzy nastrój pozytywny i negatywny. Skala ta zawiera po 10 przymiotników pozytywnych i negatywnych. Zadaniem osoby badanej jest zakreślenie tych przymiotników, które najlepiej wyraża jej nastrój. Skala do pomiaru emocji mierzy sześć emocji: 1) Radość; 2) Miłość; 3) Strach; 4) Gniew; 5) Poczucie winy; 6) Smutek. Skala zawiera 24 przymiotniki, które to cechują się emocjami dyskretnymi, gdzie badany udziela odpowiedzi na 7-stopniowej skali Likerta (1 – nigdy; 7 – zawsze)

Literatura

Wojciszke, B. (2004). Skale do pomiaru nastroju i sześciu emocji. Czasopismo Psychologiczne. Psychological Journal, 11, 1, 31-47.


Skala Wrażliwości Empatycznej SWE

Skala Wrażliwości Empatycznej jest polską adaptacją IRI (Indeksu Reaktywności Interpersonalnej) Davisa (1980, 1983). Polską adaptacją zajęli się Kaźmierczak, Plopa i Retowski (2007). Wyniki ujmowane są na trzech skalach: 1) Empatyczna troska; 2) Osobista przykrość; 3) Przyjmowanie perspektywy. Kwestionariusz składa się z 28 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (0 – nie opisuje mnie dobrze; 4 – opisuje mnie dobrze).

Literatura

Davis, M.H. (1980). A multidimentional approach to individual differences in empathy. JSAS. Catalog of selected Documents in Psychology, 10, 85.

Davis, M.H. (1983). Measuring individual differences in empathy: Evidence for a multidimensional approach. Journal of Personality and Social Psychology, 44, 1, 113-126.

Kaźmierczak, M., Plopa, M., Retowski, S. (2007). Skala wrażliwości Empatycznej. Przegląd psychologiczny, 50, 1, 9-24.


AGRESJA


Inwentarz Psychologiczny Syndromu Agresji

Inwentarz Psychologiczny Syndromu Agresji I.P.S.A został opracowany przez Gasia (1980, 1987). Inwentarz zawiera 83 twierdzenia, gdzie badany udziela odpowiedzi w formacie Tak, ? i Nie. Inwentarz obejmuje 10 skal, składających się z kilku twierdzeń, oznaczonych cyframi od I do VIII oraz literami K i O. Do skal służących pomiarowi agresywności zalicza się: I – Samoagresja emocjonalna, II – Samoagresja fizyczna, III – Wrogość wobec otoczenia, IV – Nieświadome skłonności agresywne, V – Agresja przemieszczona, VI – Agresja pośrednia, VII – Agresja Słowna, VIII – Agresja fizyczna, K – Kontrola zachowań agresywnych oraz O – Skłonność do działań odwetowych.

Literatura

Gaś, Z.B. (1980). Inwentarz Psychologiczny Syndromu Agresji. Przegląd Psychologiczny, 23, 1, 143-154.

Gaś, Z.B. (1987). Zrewidowana wersja Inwentarza Psychologicznego Syndromu Agresji. Przegląd Psychologiczny, 4, 1003-1015.


Kwestionariusz Agresywności Młodzieży – Reaktywność Emocjonalna (KAM-RE)

Kwestionariusz Agresywności Młodzieży – Reaktywność Emocjonalna (KAM-RE), autorstwa U. Sajewicz-Radtke, B.M. Radtke i D. Kalki (2016). Kwestionariusz zawiera 60 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie nie; 2 – zdecydowanie tak). Wynik ujmowany jest w 6 skalach, w tym wynik ogólny: 1) Agresja bezpośrednia (AB); 2) Agresja pośrednia (AP); 3) Drażliwość (D); 4) Opozycyjność (O); 5) Agresja werbalna (AW); 6) Agresja w ujęciu ogólnym (WOA).

Literatura

Sajewicz-Radtke, U., Radtke, B.M., Kalka, D. (2016). Kwestionariusz Agresywności Młodzieży – Reaktywność Emocjonalna. Podręcznik. Gdańsk: Pracownia Testów Psychologicznych i Pedagogicznych.


Kwestionariusz agresji Bussa-Perr’ego

Kwestionariusz agresji Bussa-Perr’ego (1992) został zaadaptowany przez E. Aranowska, J. Rytel, A. Szymańska (2015). Kwestionariusz składa się z 29 twierdzeń, ocenianych na pięciopunktowej skali (od 1 – „zupełnie do mnie nie pasuje” do 5 – „całkowicie do mnie pasuje”). Wyniki ujmowane są w czterech skalach: 1) Agresja fizyczna; 2) Agresja słowna; 3) Gniew; 4) Wrogość; 5) Wynik ogólny agresji.

Literatura

Aranowska, E., Rytel, J., Szymańska, A. (2016). Kwestionariusz agresji Bussa-Perryego. Trafność, rzetelność i normy. Warszawa: Wydawnictwo UKSW.

Buss, A.H., Perry, M. (1992). The Aggression Questionnaire. Journal of Personality and Social Psychology, 63 (3), 452-459.


DEPRESJA


Skala depresji CESD-R

Skala depresji CESD-R opracowaną przez Eatona i wsp. (2004), polska adaptacja: Koziora (2016). Skala CESD-R składa się z 20 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5 – stopniowej skali Likerta (0 – wcale lub krócej niż 1 dzień, 4 – prawie codziennie przez 2 tygodnie). Wskaźnikiem nasilenia depresji jest wynik ogólny.

Literatura

Eaton, W., Smith, C., Ybarra, M., Muntaner, C., Tien, A., Maruish, M.E. (2004). Center for Epidemiologic Studies Depression Scale: Review and revision (CESD and CESD-R). W: M. E. Maruish (red.), The use of psychological testing for treatment planning and outcomes assessment (363-377). Mahwah. NJ: Lawrence Erlbaum.

Koziora, K. (2016). Ocena depresyjności w populacji. Psychometryczna ocena polskiej wersji skali CESD-R. Psychiatria Polska, 50(6), 1109-1117.


Edynburska Skala Depresji Poporodowej (EPDS)

Edynburska Skala Depresji Poporodowej (EPDS) autorstwa Cox, Holden i Sagovsky (1987), polska adaptacja: K. Kosakowska (2013). Skala składa się z 10 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4 stopniowej skali Likerta. Wskaźnikiem nasilenia depresji jest wynik ogólny.

Literatura

Cox, M.J., Holden, J.M., Sagovsky, R. (1987). Detection of postnatal depressions: Development of the 10-item Edinburgh Postnatal Depression Scale. British Journal of Psychiatry, 150, 782-786.

Kossakowska, K. (2013). Edynburska skala depresji poporodowej: właściwości psychometryczne i charakterystyka. Folia Psychologica, 17, 39-50.

Murray, D., Cox, J.L. (1990). Screening for depression during pregnancy with the Edinburgh Depression Scale (EPDS). Journal od Reproductive and Infant Psychology, 8, 99-107.

Thorpe, K. (1993). A study of use of the Edinburgh Postnatal Depression Scale with parents groups outside the postpartum period. Journal of Reproductive and Infant Psychology, 11, 119-125.

Zigmond, A.S, Snaith, R.P. (1983) The Hospital Anxiety and Depression Scale. Acta Psychiatrica Scandinavica, 67, 361-370.


Kwestionariusz do Pomiaru Depresji KPD

Kwestionariusz do Pomiaru Depresji został opracowany przez E. Łojek, J. Stańczak i A. Wójcik (2015). Kwestionariusz składa się z 75 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4-stopnowej skali Likerta. Kwestionariusz składa się z 5 skal: 1 – Deficyty poznawcze i utrata energii; 2 – Myślenie o śmierci, pesymizm i alienacja; 3 – Poczucie winy i napięcie lękowe; 4 – Objawy psychosomatyczne i spadek zainteresowań; 5 – Samoregulacja.

Literatura

Łojek, E., Wójcik, E., Stańczak, J. (2015). Kwestionariusz do Pomiaru Depresji. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


Skala Depresji Becka (BDI-II)

Skala Depresji Becka (BDI-II), autorska Beck (1985), polska adaptacja: E. Łojek, J. Stańczak (2019). Skala zwiera 21 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4-punktowej skali zawierającej się w przedziale od 0 do 3. Wskaźnikiem nasilenia objawów depresji jest wynik globalny.

Literatura

Beck, A.T., Steer, R.A., Brown, G.K. (2019). BDI-II. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTPPTP.


Gotlandzka Skali Męskiej Depresji (GDMS)

Gotlandzka Skali Męskiej Depresji (GDMS) autorstwa W. Rutz’a (1999, 2002), polska adaptacja J. Chodkiewicz (2017). Skala zawiera 13 itemów, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4 – stopniowej skali Likerta ( 0 – całkowicie nieprawdzie; 3 – całkowicie prawdziwe). Skala zawiera dwie podskale: 1) Distres; 2) Depresji. Wskaźnikiem nasilenia depresji jest suma wszystkich twierdzeń.

Literatura

Chodkiewicz, J. (2017). Polska adaptacja gotlandzkiej skali męskiej depresji (GDMS) Wolfganga Rutza. Advances in Psychiatry & Neurology, 26 (1), 13-23.

Rutz, W. (1999). Improvement of care for people suffering from depression: the need for comprehensive education. International clinical psychopharmacology, 14, 27-33.

Zierau, F., Bille, A., Rutz, W., Bech, P. (2002). The Gotland Male Depression Scale: a validity study in patients with alcohol use disorder. Nordic Journal Psychiatry, 56 (4), 265-271.



Zestaw Kwestionariuszy do Diagnozy Depresji u Dzieci i Młodzieży

Kwestionariusz do Diagnozy Depresji u Dzieci i Młodzieży CDI-2, autorstwa M. Kovacs (2003), polska adaptacja E. Wrocławska-Warchala i R. Wujcik (2017). Kwestionariusz zawiera 28 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi w formacie z wieloma opcjami do wyboru. Wyniki ujmowane są na czterech skalach: 1) Negatywny nastrój; 2) Niska samoocena; 3) Brak efektywności; 4) Problemy interpersonalne. Dwa pierwsze wymiary wiążą się z problemami emocjonalnymi, pozostałe – z problemami w funkcjonowaniu. Wszystkie cztery wymiary tworzą wynik ogólny nasilenie symptomów depresji.

Literatura

Kovacs, M. (2003). Children’s Depression Inventory (CDI) Technical Manual Update. Toronto: Multi-Health Systems.

Wrocławska-Warchala, E., Wujcik, R. (2017). Zestaw Kwestionariuszy do Diagnozy Depresji u Dzieci i Młodzieży. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


Skala depresji nastolatków wg Kutchera (KADS)

Skala depresji nastolatków wg Kutchera (KADS), jest to 6 – punktowa skala, monitorująca i służąca do rozpoznania młodych ludzi zagrożonych wystąpieniem depresji.

Literatura

Brooks, S. (2004). The Kutcher Adolescent Depression Scale (KADS). Child & Adolescent Psychopharmacology News, 9, 54, 4-6.

Brooks, S.J., Kutcher, S. (2001). Diagnosis and measurement of adolescent depression: A review of commonly utilized instruments. Journal of Child and Adolescent Psychopharmacology, 11, 341-376.

Brooks, S.J., Krulewicz, S., Kutcher, S. (2003). The Kutcher Adolescent Depression Scale: Assessment of its evaluative properties over the course of an 8-week pediatric pharmacotherapy trial. Journal of Child and Adolescent Psychopharmacology, 13, 337-349.

Kutcher, S., Chehil, S. (2006). Suicide Risk Management: A Manual for Health Professionals. Wiley-Blackwell.

LeBlanc, J.C., Almudevar, A., Brooks, S.J., Kutcher, S. (2002). Screening for adolescent depression: comparison of the Kutcher Adolescent Depression Scale with the Beck Depression Inventory. Journal of Child and Adolescent Psychopharmacology, 12, 113-126.


KOMPETENCJE SPOŁECZNE


Kwestionariusz Kompetencji Społecznych (KKS)

Kwestionariusz Kompetencji Społecznych (KKS), autorstwa: A. Matczak (2001). Kwestionariusz składa się z 90 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4 – stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie źle; 4 – zdecydowanie dobrze). Oprócz wyniku łącznego, możemy wyznaczyć trzy wymiary kompetencji społecznych: 1) Skala I – kompetencje określające skuteczność zachowań w sytuacjach intymnych; 2) Skala ES – kompetencje określające skuteczność zachowań w sytuacjach ekspozycji społecznej; 3) Skala A – kompetencje warunkujące efektywność zachowań w sytuacjach asertywności.

Literatura

Matczak, A. (2001). Kwestionariusz Kompetencji Społecznych KKS. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


Profil Kompetencji Społecznych (PROKOS)

Profil Kompetencji Społecznych (PROKOS), został opracowany przez A. Matczak i K. Martowską (2013). Kwestionariusz zawiera 90 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie źle; 4 – zdecydowanie tak) .Wyniki ujmowane są w pięciu skalach: 1) Kompetencje asertywne; 2) Kompetencje kooperacyjne; 3) Kompetencje towarzyskie; 4) Zaradność społeczna; 5) Kompetencje społecznikowskie.

Literatura

Matczak, A., Martowska, K. (2013). Profil kompetencji społecznych (PROKOS). Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


Kwestionariusz Kompetencji Interpersonalnych ICQ-R

Kwestionariusz Kompetencji Interpersonalnych ICQ-R, autorstwa Buhrmester, Wittenberg, Reis i Furman (1988), polska adaptacja: Klinkosz, Iskra i Dawidowicz (2017). Kwestionariusz składa się z 40 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – słaba; 5 – doskonała). Wyniki ujmowane są na pięciu skalach: 1) Inicjowanie relacji; 2) Wywieranie wpływu; 3) Otwarcie się na drugiego człowieka; 4) Wsparcie emocjonalne; 5) Rozwiązywanie konfliktów.

Literatura

Buhrmester, D., Furman, W., Wittenberg, M.T., Reis, H.T. (1988). Five domains of interpersonal competence in peer relationships. Journal of Personality and Social Psychology, 55, 991-1008.

Klinkosz, W., Iskra, J., Dawidowicz, M. (2017). Kwestionariusz Kompetencji Interpersonalnych ICQ-R D. Buhrmester, W. Furman, M. T. Wittenberg i H. T. Reis: podręcznik. Gdańsk: Pracownia Testów Psychologicznych i Pedagogicznych.


SAMOOCENA


Skala Samooceny SES

Skala Samooceny SES, autorstwa M. Rosenberga (1965), polska adaptacja: Łaguna i in. (2007). Skala składa się z 10 twierdzeń, gdzie badany odpowiada na 4 – stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie się zgadzam, 4 – zdecydowanie się nie zgadzam).

Literatura

Dzwonkowska, I., Lachowicz-Tabaczek, K., Łaguna, M. (2008). Samoocena i jej pomiar (SES). Polska adaptacja skali SES M. Rosenberga. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych PTP.

Łaguna, M., Lachowicz-Tabaczek, K., Dzwonkowska, I. (2007). Skala samooceny SES Morrisa Rosenberga – polska adaptacja metody. Psychologia Społeczna, 2, 2, (4), 164-176.


Inwentarz Poczucia Własnej Wartości CSEI

Inwentarz Poczucia Własnej Wartości (CSEI; Coopersmith Self-Esteem Inventory) Coopersmitha (1967), polska adaptacja: Juczyński (2005). Inwentarz zawiera 24 twierdzenia, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4-stopnowej skali Likerta (1 – nie; 2 – raczej nie; 3 – raczej tak, 4 – tak). Wyniki ujmowane są w czterech obszarach: (1) Ja ogólne; (2) Ja towarzyskie; (3) Ja rodzinne; (4) Ja szkolne.

Literatura

Juczyński, Z. (2005). Inwentarz Poczucia Własnej Wartości – CSEI S. Coopersmitha. W: M. Oleś (red.), Wybrane zagadnienia z psychologii klinicznej i osobowości. Metody diagnostyczne w badaniach dzieci i młodzieży (s. 9-21). Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL.


Wielowymiarowy Kwestionariusz Samooceny MSEI

Wielowymiarowy Kwestionariusz Samooceny (MSEI) został opracowany przez Epsteina (1980), polska adaptacja Fecenec (2008). Kwestionariusz zawiera 116 pytań, na które badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – prawie nigdy, 5 – bardzo często). Wyniki ujmowane są na 11 skalach: 1) Ogólna samoocena; 2) Kompetencje; 3) Bycie kochanym; 4) Popularność; 5) Zdolności przywódcze; 6) Samokontrola; 7) Samoakceptacja moralna; 8) Atrakcyjność fizyczna; 9) Witalność; 10) Integracja tożsamości; 11) Obronne wzmocnienie samooceny.

Literatura

Epstein, S. (1980). The self-concept: A review and the proposal of an integrated theory of personality. W: E. Staub (red.), Personality: Basic aspect and current research (s. 81-132). Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.

Fececec, D. (2008). Wielowymiarowy Kwestionariusz Samooceny MSEI. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo Pracownia Testów Psychologicznych PTP.


Skala odczuć wobec własnej osoby i poczucia własnych kompetencji SLCS-R

Skala odczuć wobec własnej osoby i poczucia własnych kompetencji SLCS-R została opracowana przez Tafarodi i Swann (1995, 2001), polska adaptacja: Szpitalak i Polczyk (2015). Skala zawiera 16 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie się nie zgadzam; 5 – Zdecydowanie się zgadzam). Wyniki ujmowane są trzech skalach: 1) Samoakceptacja; 2) Poczucie kompetencji; 3) Wynik ogólny samooceny.

Literatura

Szpitalak, M., Polczyk, R. (2015). Samoocena. Geneza, struktura, funkcje i metody pomiaru. Kraków: Wydawnictwo UJ.

Tafarodi, R.W., Swann, W.B. (2001). Two-dimensional self-esteem: Theory and measurement. Personality and Individual Differences, 31 (5), 653-673.

Tafarodi, R.W., Swann, W.B. (1995). Self-liking and self-competence as dimensions of global self-esteem: Initial validation of a measure. Journal of Personality Assessment, 65(2), 322-342.